વરસાદ !!!

લીલાછમ પાંદડાએ મલકાતાં મલકાતાં
માંડેલી અચરજની વાત
ધરતીને સીમમાં જોઈ એકલી એને
બાઝી પડ્યો વરસાદ

પહેલી ટપાલ જેમ આવેલા વાયરાએ
ઘાસના કાનમાં દીધી કઈ ફૂંક
ધરતી તો સાંભળતા સાંભળે એ પહેલા
કોયલના કંઠમાંથી નીકળી ગઈ કુક
આઠ આઠ મહિને પણ આભને ઓચિંતી
ધરતીની આવી ગઈ યાદ ...

ડુંગરાઓ ચુપચાપ સ્નાન કરે જોઈને
નદીઓ પણ દોડી ગઈ દરિયાની પાસે
એવામાં આભ જરા નીચે ઝૂક્યું ને
પછી ધરતીને ચૂમી લીધી એક શ્વાશે
ધરતીને નારઓ ફૂટશેના વાવડથી
આભલામાં જાગ્યો ઉન્માદ.....

પેલો વરસાદ

પેલો વરસાદ એક વરસે આવે છે
તું તો રોજ મને આવી ભીંજવતી...
નિતરેલું ઝાડ જેમ ઊજવે ઊઘાડ
એમ લટકામાં પાછું ખીજવતી....
પેલો વરસાદ મને ખૂબ જ ગમે છે

કારણ કે ગમે છે તું....
હાથ તારો પકડીને આટલું ના બોલાયું
એમાં તો થઈ ગયું શું ?
ધરતીની તરસથી ઓળખાતો હું
ને તારે નામે છે દરિયાની ભરતી...
પેલો વરસાદ....

ઘેરાયા વિના પણ વરસી શકે છે
મને એની લાગે છે નવાઈ,
છત્રીને બંધ કરી હૈયું ખોલું છું
એ જ મારી સાચી કમાઈ...
હું જ મને શોધવાને આમ-તેમ ફરતો
ને તું જ મને સામેથી જડતી.....
પેલો વરસાદ...

ઓનબીટ
‘ભર વરસાદે અમે કોરા રહ્યાં
કોઈએ છત્રી ધરી પલળી ગયા !’
- કિસન સોસા

સ્વર્ણિમ ગુજરાત

ભારતને એકમત કરી
આઝાદી જીત્યું ગુજરાત

સંસ્કૃતિ-સત્કારનાં ગુણથી
વિશ્વમાં વખણાયું ગુજરાત

અહીં વસનાર દરેકના ઉરમાં
પ્રગતિ બની ઉગ્યું ગુજરાત

પ્રત્યેક અવરોધ દૂર કરી
જોજનો આગળ વધ્યું ગુજરાત

આગળ વધીએ વધતાં રહીએ
સ્વર્ણિમ સંકલ્પ ભર્યું ગુજરાત

તારું ગુજરાત મારું ગુજરાત
ગૌરવસભર આપણું ગુજરાત

"સાહિત્ય સિટી" તરફથી આપ સૌને
સ્વર્ણિમ ગુજરાતની ઘણી ઘણી શુભેચ્છા.

સાવ સમીપે તારી છું

સાવ સમીપે તારી છું
હું યમુના- જળની ઝારી છું.
મોરપિરછ ધારીને આવ્યા
મુરલીના સૂર પાસે,
કોણ હવે છે રોમરોમમાં
કોણ રમે છે શ્વાસે?
ખુલ્લી એક અટારી છું.
સાવ સમીપે તારી છું.
દ્રાક્ષ સરીખી એક એક ગોપી
ને મીરાં છે રુદ્રાક્ષ,
તાપ અને સંતાપ ટળ્યા
ને હરિવરની છે હાશ.
અલ્લડ ને અલગારી છું
સાવ સમીપે તારી છું.

-તુષાર શુકલ

પ્રેમમાં ના પડવાનું, ઉપડવાનું છે રે સખી

પ્રેમમાં તો એવું યે થાય છે
સાવ અણધાર્યું કોઈ ગમી જાય છે.
પ્રેમમાં ના પડવાનું, ઉપડવાનું છે રે સખી
ઉડવાનું સંગાથે થાય છે.
જયારે અણધાર્યું કોઈ ગમી જાય છે.
આકાશે આષાઢી વાદળનો વૈભવ
ને છાતીમાં અણજાણ્યો ડૂમો
ઝરમરની આંખોમાં જામે તૈયારી
તમે પાલવને એકલાં જ ચૂમો
ત્યારે અંદરથી મેઘ કોઈ ગાય છે
જયારે અણધાર્યું કોઈ ગમી જાય છે.
આસપાસ બળબળતું રેતીનું રણ હો જાણે
એવું પથારીમાં લાગે
ફાટ ફાટ નસનસમાં પૂર હો તરસનાં ને
કંઠે કોઈ શોષ બની જાગે
ત્યારે અંદર વસંત કોઈ ગાય છે
જયારે અણધાર્યું કોઈ ગમી જાય છે.
ઓરડાની એકલતા થથરાવી જાય અને
હૈયું આ સાથ કોઈ માગે
હાથ મહીં હાથ હો ને ગમતો સંગાથ હો
તો રુંવાડે આગ કોઈ જાગે
ત્યારે અંદર હેમંત કોઈ ગાય છે
જયારે અણધાર્યું કોઈ ગમી જાય છે.
મોસમ બદલાય ભલે, મનડું બદલાય નહીં
પ્રીત તણી રીતો બદલાય છે
પ્રેમમાં જો હોઈએ તો પ્રેમમાં જ રહીએ,
બસ એવું એવું પ્રેમમાં તો થાય છે
જયારે અણધાર્યું કોઈ ગમી જાય છે.
-તુષાર શુકલ

મારે વણખૂલ્યા હોઠની કહેવી છે વાત

મારે વણખૂલ્યા હોઠની કહેવી છે વાત,
મારા થંભ્યા હિંડોળાને ઝૂલવું રળિયાત

ફૂલોના આંસુઓ લૂછે પતંગિયા
ભમરા તો રસમાં ચકચૂર;
પાંપણના ઝાકળને સૂરજની ઝંખના
ને આંખો તો સ્વપ્ને ભરપૂર

મારે વણખીલી કળીઓની કરવી છે વાત
મારે વણખૂલ્યા હોઠની કહેવી છે વાત,

રાધાની વેદનાનાં જંગલ ઊગ્યાં
ને એમાં રઝળે છે મોરલી ના સૂર,
આંખ અને આંસુને ઝીણો સંબંધ
કે કોઇ પાસે નથી ને નથી દૂર.

મારે મનગમતા સગપણની કરવી છે વાત
મારે વણખૂલ્યા હોઠની કહેવી છે વાત,

મૂંગા પારેવડાનો છાનો ફફડાટ
અહીં જગવે છે કેવું તોફાન!
વણગાયા ગીતનો ટહુકો ઊડે
અને ભૂલું છે કહાન સાનભાન !

હું તો ઘેનમાં ડૂબું અને વીતે છે રાત
મારે વણખૂલ્યા હોઠની કહેવી છે વાત,

ગૌરાંગ દિવેટિયા

થોડો બાવળને આવ્યો કંટાળો

થોડો બાવળને આવ્યો કંટાળો –
ઑફિસમાં બોલાવી સુઘરીને પૂછ્યું કે કેટલોક બાકી છે માળો ?
થોડો બાવળને આવ્યો કંટાળો

‘સુઘરી’ કહે કે સાહેબ પોતાનું ઘર છે કાંઈ બિલ્ડરની જેમ થોડું બાંધીએ ?
એક એક તરણાની રાખીએ ડિટેલ, એને જાતમાં પરોવીએ ને સાંધીએ,
વ્હાલસોયાં બચ્ચાંનો હોય છે સવાલ એમાં સ્હેજે ના ચાલે ગોટાળો !
થોડો બાવળને આવ્યો કંટાળો

ધોધમાર ધોધમાર વરસે વરસાદ તોય છાંટાની લાગે ના બીક,
ફલૅટની દીવાલ અને ધાબાં જોયાં છે એક ઝાપટામાં થઈ જતાં લીક,
રેતી સિમેન્ટમાં હેત જો ભળે ને તો જ બનતો આ માળો હૂંફાળો !
થોડો બાવળને આવ્યો કંટાળો

ક્વૉલિટી માટે તો ધીરજ પણ જોઈએ ને ? બાવળ કહે કે ભાઈ ‘ઓકે’,
ચોમાસું માથે છે એટલે કહ્યું જરાક જાવ હવે કોઈ નહીં ટોકે,
ખોટું ના લાગે તો એક વાત કહી દઉં કે –
આ ઊંધા લટકીને જે પ્લાસ્ટર કરો છો, એમાં થોડીક શરમાય છે આ ડાળો !
થોડો બાવળને આવ્યો કંટાળો